Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Posts Tagged ‘مارتین تایلر’

Alifar

بعد از آگهی‌های بازرگانی، تلویزیون ورزشگاه اولدترافورد را نشان می‌دهد و رونی و فن‌پرسی آماده‌اند که بازی را شروع کنند. مشتاقانه، منتظر آغاز بازی هستم که داور سوت را می‌زند و صدای آشنایی شروع به گزارش بازی می‌کند. همان اول، آن همه اشتیاق فروکش می‌کند و اعصابم خرد می‌شود. آن صدای آشنا، صدای نه چندان گوش‌نواز سرهنگ کارشناس مسایل دفاعی «علی‌رضا علی‌فر» است. درست به مانند همه بازی‌های فوق حساس که به یک باره حساسیت خود را به خاطر گزارش‌گری استاد «جواد خیابانی» از دست می‌دهند (بازی‌هایی در حد فینال جام جهانی یا جام باشگاه‌های اروپا)، این بازی هم احتمالاً محکوم به همان سرنوشت است. کاش می‌شد، صدای بازی را قطع کرد ولی حیف که به خاطر هیجانی که صدای تشویق تماشاگرها به بازی می‌دهند، این کار امکان‌پذیر نیست.

سوتی‌های سرهنگ مربی علی‌فر آن‌قدر است که حتی برای سوتی‌هایش در فیس‌بوک صفحه‌ای ساخته و از سوتی‌ها و جمله‌های قصار بی‌شمارش که اگر بیش‌تر فرصت گزارش داشت شاید از تعداد ستارگان کهکشان راه‌شیری بیش‌تر هم می‌بود، جوک ساخته‌اند. مثلا، در جایی می‌گوید بازی بسیاری آرامی را مشاهده می‌کنیم که بلافاصله گل زده می‌شود!

با ادامه بازی، جمله‌های قصار و معروفش را شروع می‌کند؛ فن‌خال را همانند خدایان لایق ستایش دانسته و جز بهترین مربی‌های دنیا معرفی می‌کند چرا که وی از دفاع سه‌نفره که سرهنگ عاشقانه دوستش دارد، استفاده کرده است و برخلاف خیلی از بازی‌ها که فقط از دفاع تیم‌ها بد می‌گفت، شروع به تحسین این سیستم می‌کند آن هم در حالی که منچستر امسال، ضعیف‌ترین خطر دفاعی سال‌های اخیرش را دارد. در ادامه، چندین بار نام بازیکن‌ها را اشتباه می‌گوید که شاید بگویید برای همه پیش می‌آید ولی اشتباه‌هایش از جنس دیگری است. مثلاً، چندبار به فن‌پرسی، فن‌خال می‌گوید و چند بار به رغم تصاویر متعدد آهسته خطاها، آن‌ها را نمی‌تواند تشخیص داده و آفسایدها را نمی‌بیند ولی با این حال، درباره همه چیز قاطعانه اظهارنظر می‌کند.

احمقانه‌ترین سوتی وی در این بازی آن‌جا بود که از دهنش در رفت که تیم‌های موفق آن‌هایی که می‌خواهند قهرمان یا نایب‌قهرمان شوند، باید به طور میانگین از هر بازی ۲ امتیاز بگیرند! علی‌فر، عادت دارد که برای هر حرفی که می‌زد، چندین دقیقه توضیح دهد که شاید تماشاگران برخلاف آن چه که هست، حرف‌های وی را بپذیرند. در این مورد هم بعد از چند دقیقه می‌گوید، تیم‌های قهرمان لیگ‌ها همیشه دو برابر تعداد بازی‌های‌شان امتیاز می‌گیرند و برای تاکید بر صحیح بودن حرف‌هایش می‌گوید صبر کنید تا در آخر فصل امتیاز تیم قهرمان را ببینید. با این حال، یک نگاه گذرا به جدول ۴ لیگ برتر اروپا در چند سال اخیر چیز دیگری را نشان می‌دهد. برای نمونه، قهرمان انگلیس در لیگ‌های دو سال پیش به ترتیب، ۱۰ و ۱۳ امتیاز بیش‌تر از عدد گفته شده توسط علی‌فر امتیاز گرفته بودند. رده تیمی که دو برابر بازی‌هایش امتیاز گرفته بود در همان سال‌ها سوم و پنجم بود. این اختلاف در لیگ‌های ایتالیا، آلمان و اسپانیا بسیار بیش‌تر بوده و برای مثال در لیگ سال پیش ایتالیا، تفاوت ۲۶، لیگ آلمان ۲۲ و اسپانیا ۱۴ امتیاز بود.

موضوع امتیاز تیم‌ها برای قهرمانی شاید مهم نباشد و از طرفی، بروز اشتباه تا اندازه‌ای کاملاً پذیرفتنی است ولی این مورد، نمونه‌ای از هزاران مورد اشتباه برخی از گزارش‌گران ورزشی تلویزیون ایران است که به راحتی قابل جلوگیری‌اند. عدم گزینش بهترین و شایسته‌ترین‌ها، انتخاب آن‌هایی که به اصطلاح خودی می‌باشند و جو مافیایی در صدا و سیما، اصلی‌ترین دلیل فراوانی اشتباه‌هایی از این دست است. در نهایت این که بهترین گزارش‌گر‌های فوتبال ایران، هرگز نمی‌توانند با همکاران خارجی‌شان رقابت کنند و همانند تفاوت فوتبال ایران با فوتبال روز اروپا، تفاوت بین گزارش‌گرانی مانند علی‌فر با گزارش‌گرانی مثل مارتین تایلر از زمین تا آسمان است.

خواندن نوشته‌های زیر نیز توصیه می‌شود:

چند نکته در رابطه با توافق ایران و گروه ۵+۱ در ژنو

داستانی از زندگی من؛ نبرد با زامبی‌ها و ارواح

Read Full Post »